Τα κεφάλια μέσα

Μπορεί κάποιοι να θέλετε να με χαστουκίσετε για αυτό που θα ξεστομίσω αλλά δεν πτοούμαι.
Μεθαύριο πιάνω δουλειά και είμαι απαρηγόρητη για αυτό. Ναι με ακούτε;
Κ ΠΩΣ ΝΑ μην είμαι δλδ αφού κοπροσκυλιάζω με μεγάλη χαρά εδώ κ 2 συναπτούς μήνες; Στην πράξη κοπροσκυλιάζω από ακόμα νωρίτερα απλά μέσα στο τελευταίο δίμηνο δεν είχα ούτε τυπικά κάποια υποχρέωση.


Apo-spasi agapi mou

Η φετινή σκολική χρονιά ξεκινά βρίσκοντάς με αποσπασμένη στη NASA μετά 2 χρονιές με όλα τα καλά τους κ τα κακά τους στο Ma-tsa-tsoutsets και στο Εσπερινό UCLA. Διαισθάνομαι πως θα βρίσκομαι στο άνδρο του βύσματος, αλλά από σπόντα. Η αλήθεια είναι πως πολλοί γνωστοί μειδιούν μαθαίνοντας τα νέα μου. Δεν τους κακίζω γι αυτό γιατί κ γω μάλλον θα χειριζόμουν στη θέση τους την είσδηση με αντίστοιχη καχυποψία αλλά στο φινάλε-φινάλε φταίω σε τπτ που κωλοφάρδεψα κ αποσπάστηκα; Γνωρίζω πάντως πως φέτος ικανοποιήθηκαν πάρα πολλές αιτήσεις σε ανθρώπους της δικής μου ειδικότητας καθώς άλλες ειδικότητες όπως πχ. Φιλόλογοι κ Μαθηματικοί μετατέθηκαν εκεί όπου ήθελαν χάρις σε ανέλπιστη, εντυπωσιακή πτώση των δικών τους βάσεων (ψυλλιάζομαι λόγω πρόωρων συνταξιοδοτήσεων άλλων συναδέλφων). Αυτό με χαροποιεί αρκετά γιατί με κάνει να ελπίζω πως στο νέο μου περιβάλλον θα υπάρχουν κ άλλοι μη-βυσματωμένοι.


Εκπαιδευτικά Νεά (εναλλακτικός τίτλος: ο κοπρος του Αυγεία)

Είπα βάσεις κ συγχύστηκα πάλι. Το ότι η προϊστάμενη Υπουργός μου είναι άχρηστη κ ντρέπομαι για δαύτη είναι γνωστό. Το ότι αντιπαθώ επίσης τους στρατόκα#$^* κ τα πάσης φύσεως σώματα ασφαλείας (ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ πως οι πυροσβέστες κ ΕΜΑΚ εξαιρούνται) δεν φαντάζομαι να εκπλήσσει. Δεν περίμενα πάντως μετά τα πρώτα σκηνικά με τα αγγλικά κ μέσα σε προεκλογική τάκα-τάκα περίοδο τύπου μπάρμπα-ρίξε-καμιά-ψήφο-τη-χάνουμε-τη-παράγκα να τα ξανασκατώσουν. Ακούς εκεί λέει έκαναν λάθος, λες κ σε αυτές τις περιπτώσεις όπου αξίζει να ναι κανείς λίγο παραπάνω υπευθυνος για ευνόητους λόγους η απλούστατη διαδικασία του doublechecking –γνωστή ακόμα κ στη γιαγιά μου- δεν αποδίδει καρπούς. Πάντως προκαταβολικά έχω να δηλώσω απολύτως ξενερωμένη σχετικά με την αδιαβλητότητα του συστήματος των πανελληνίων.


Αδιαβλητότητα my ass!!!



Τα δαμε κ πέρσι και φέτος και ως διορθώτρια γραπτών κ ως επιτηρήτρια των εξεταζομένων. Πάντως το κούτελό μου προσωπικά δεν το βρώμισα, όλα κ όλα. Αντιθέτως ίσως να κλαμπάνιασα ελαφρώς.

Πυρό-πληξη

Πέτυχα προ ολίγων ημερών σουρεαλιστικό σκηνικό στην tv. Θα μου πείτε ποιο απ’ όλα; Σε live ανταπόκριση από το μέτωπο τση-φωτιάς βγάζουν γιαγιά στον αέρα από τηλεφώνου. Αυτή αφού έσκουξε για μισό λεπτάκι με το ρολόι για τη γενικότερη καταστροφή –οι δημοσιογράφοι την αντιμετώπισαν με κατανόηση κ θα θελαν να πείσουν ότι συνέπασχαν κιόλας- μετά άρχισε να χαίρεται κ να ευχαριστεί τους λεχρίτες δημοσιογράφους του συγκεκριμένου καναλιού επειδή ΑΥΤΟΙ ήταν που έσωσαν το χωριό της στην πράξη –υποθέτω κάνοντας παραινέσεις να πετάξει επάνω από το χωριό κάποιο ελικόπτερο ή αερόπλανο. Οι δημοσιογράφοι καμαρώνανε τρομάρα τους ωσάν το γύφτικο σκεπάρνι. Οι μισοί είχαν αμολήσει πονηρό χαμογελάκι μέχρι τα’ αφτιά κ ακόμα παραπέρα ενώ οι πιο διπρόσωποι του πάνελ έπαιρναν σοβαροφανές ύφος και με politically correct τόνο στη φωνή έλεγαν «κάναμε απλά τη δουλειά μας».

Όλα αυτά όμως σβήστηκαν –για να μην πω ισοπεδώθηκαν- ένα μόλις λεπτό αργότερα που η πυρόπληκτη γρια άλλαξε ΞΑΝΑ τροπάριο κ κατέληξε ότι ο κύριος Πολύδωρας –άκου τζατζίκη κ φρίξε- ήταν τελικά ο σωτήρας του χωριού της κ πότσο το αγαπάει το χωριό ο κύριος Πολύδωρας γιατί κ σπίτι έχει εκεί κ πάει συχνά κ τους επισκέπτεται με την οικογένειά του κ γι’ αυτό όπου κ να κοιτάξει η γρια τριγύρω είναι όλα μαύρα εκτός από το χωριό της που έχει μείνει πράσινο. Σε περίπτωση που αναρωτιέστε, εννοείται πως σε αυτή τη φάση της συζήτησης η τηλεφωνική συνδιάλεξη κόπηκε από το σκηνοθέτη κ οι εμφανώς ξενερωμένοι δημοσιογράφοι άλλαξαν θέμα σε κάτι πιο δυσάρεστο κ φυσικό σκληρά αντιπολιτευτικό. Τρομάρα τους!

Tο καλό, το κακό κ το άσκημο

Το καλό νέο της υπόθεσης είναι πως η χρονιά αυτή με βρίσκει στον πολιτισμό, όπου μπορώ να προβάρω ανελέητα –αν κ διόλου σίγουρη δεν είμαι τελευταία πως οι συμπαίκτες αντιμετωπίζουν θετικά μια τέτοια προοπτική- και φυσικά να πηγαίνω εύκολα τα σινεμά και τις συναυλίες μου. Βέβαια από συναυλίες όπως εύστοχα σχολιάζεται στο crackhitler, το ανακοινωμένο πρόγραμμα του Gagarin αλλά κ άλλων συναυλιακών χώρων είναι της πλάκας μέχρι στιγμής. Δίκιο έχουν τα παιδιά. Αλλά επίσης τι περίμεναν να συμβεί στη μπανανία; Εδώ ακόμα τα καίμε, πού καιρός για συναυλιακές διοργανώσεις; Ελπίζω το μέλλον να επιφυλάσσει καλύτερα πράγματα για εμάς. Πάντως, για να μη φανώ πολύ γαϊδάρα οφείλω να ομολογήσω πως κ μόνο για αυτά νοιώθω τεράστια ικανοποίηση κ δεν είμαι ο άνθρωπος που κάτι τέτοια τα λέει εύκολα.

Σκεφτόμανε μάλιστα φέτο να πραγματοποιήσω ένα όνειρο πολλών ετών. Να βγάλω μια κάρτα απεριορίστων για τις Νύχτες Πρεμιέρας να πηγαίνω κάθε μέρα μετά τη δουλειά να βλέπω 2-3 ταινιάκια μέχρι να μου…σπάσουν τα μάτια κ να γίνουν κουμπότρυπες. Όσοι πιστοί προσέλθετε καθώς απ’ όσο ξέρω οι κινήσεις αυτές και παρέα θέλουν και συντονισμό αφού κάρτα απεριορίστων δε σημαίνει επ’ ουδενί και βέβαιη είσοδο σε προβολή. Το σύστημα έχει αλλάξει απ’ όσο γνωρίζω (νοσταλγώ τις παλιές καλές μέρες που ο τζάμπας ζούσε κ βασίλευε) και ακόμα και οι κάτοχοι της τυχερής κάρτας οφείλουν να στριμωχτούν στην ουρά ώστε να κάνουν confirm την είσοδό τους… αν τα καταφέρουν φυσικά. Η εμπειρία μου από το φεστιβάλ σε αποτυχημένη είσοδο γίνεται ολοένα και πικρότερη τελευταία.

Το κακό νέο της υπόθεσης είναι πως για αρκετούς μήνες –περίπου μέχρι τον Απρίλιο- θα πρέπει να συγκατοικήσω με family members, καθώς το σπίτι στο οποίο σκοπεύω να μετακομίσω δεν θα είναι διαθέσιμο νωρίτερα. Δυστυχώς, το ενδεχόμενο της υπενοικίασης χώρου φαντάζει απίθανο στη χώρα μας. Ο οργανισμός μου ήδη εκκρίνει ορμόνες σπασμένων νεύρων και δυστυχίας μόνο στη σκέψη αυτής της αναμονής. Αν εξαιρέσουμε το γηραιότερο family member για το οποίο υπάρχουν σχετικά ποστς για όποιον δε βαριέται να ψάξει στα archives –εγώ βαριέμαι να βάλω link-, στην πράξη δεν έχω σοβαρούς λόγους να αντιτίθεμαι σε αυτή τη συγκατοίκηση. Δεν είναι πως κάτι συγκεκριμένο συμβαίνει κ σπάει το νευρικό μου σύστημα. Απλά είναι διαφορετικό να έχεις privacy από το να μην έχεις όταν μπορείς να ζήσεις χωρίς το ζεστό φαγάκι και τα πλυμμένα ρουχαλάκια της μανούλας.

Πάντως ένα ακόμα από τα μελλοντικά μου σχέδια –kouk ετοιμάσου να βοηθήσεις- είναι να αγοράσω ένα ποδηλατάκι με το οποίο να πηγαίνω κάθε πρωί μέχρι τον πλησιέστερο σταθμό μετρό κ από κειδάς στη δουλειά μου. Με αρέσει λίγο αυτό το εναλλακτικό του θέματος αρκεί να μη με φάνε λάχανο οι ελληνάρες οδηγοί –too young & too hard to die- κ φυσικά να μη κλέψουν οι επιτήδειοι. Απλά προβληματίζομαι για το πότσο σκατά ποδήλατο πρέπει να πάρω ώστε να αποφύγω την κλοπή. Το μόνο που δε θα θελα θα τανε κάτι πολύ θιτσέ στο ροζάκι του με καλαθάκι για το σάντουιτς κ τη σούπερ-κατερίνα.

mh mou milas gia kalokairia


Αποχαιρετώ με θλίψη το καλοκαίρι που μας πέρασε. Δε μπορώ να πω, με πήγε πολύ ωραία από πλευράς διακοπών τουλάχιστον. Μαύρισα πέρα από κάθε –δική μου- προσδοκία αν και δεν έχω σοβαρό potential στο tanning. Από την 7ήμερη παραμονή μου στη μαγευτική Ελαφόνησο σας παραθέτω μια καλλιτεχνική άποψη του ηλιοβασιλέματος στη γνωστή διπλή παραλία του Σίμου αλλά κ μια φωτογραφία από το «Παναγία Κοιμήσης» στα πλαίσια του ετήσιου φεστιβάλ σαπιοκάραβου. Εγώ διόλου δε χαλάστηκα προσωπικά από το μέρος, θα προτιμούσα ωστότσο να υπάρχει ένα σοβαρό καταγώγι να μπορώ κ γω να μπεκροπιώ το βράδυ σαν άνθρωπος γιατί όσο να το πεις καλή η αμμός το πρωί αλλά το βράδυ που αρχίζει να τρέχει το μυξάκι... αλλάζει ο μανολιός γνώμη.

Σύμφωνα με πολλές έγκυρες πηγές, οι παλιές καλές περίοδοι του ελεύθερου κάμπινγκ στην περιοχή της Ελαφονήσου έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί κ πώς να μην έχουν κ εκεί δλδ αφού η τάση στη χώρα μας να πεθάνει… ο ΤΖΑΜΠΑΣ φίλες κ φίλοι του παραληρήματος είναι εμφανής και οργανωμένη. Θα τολμούσα να πω μάλιστα πως ο Τζάμπας στην Ελλάδα είναι αυτός [κρεσέντο με πνευστά κ τύμπανα] που υφίσταται ασύμμετρη απειλή.

Παραθέτω επίσης φωτογραφίες από την επόμενη 7ήμερη παραμονή μου στο χωριό Λίμνη της Βόρειας Εύβοιας. Εκεί πάλι τα πράγματα ήταν πολύ ωραία. Καθαρές παραλίες με βότσαλο τύπου τροχάλα στα ρηχά. Μπορώ να πω πως με κούρασε κάπως η ρεφλεξολογία στην πατούσα –καθώς έχω αποδείξει στο καλοκαιρινό παρελθόν μου πως είμαι ένας γνήσιος ζαμανφουτίστας με την άμμο- ωστότσο το σύστημα των μικρών πριβέ κολπίσκων όπου μπορείς να εφαρμόσεις το σύστημα περπατάς-βουτάς μου φτιάχνει το κέφι. Ψώνισα κ φέτος πολλά λαλάκια παραλίας κ τα τίμησα δεόντος.

Κλείνω το μαραθώνιο τούτο ποστ με φωτογραφία από την άκαφτη αθρόα βλάστηση της Βόρειας Εύβοιας με 2 σύντομες παραληρηματικές ερμηνείες των εμπρησμών. Παρακαλώ η ΕΥΠ να δώσει βάση.

1. 100% pure μιμητισμός. Γιατί να αναζητά κανείς οικονομικά συμφέροντα όταν βλέπει τριγύρω του να καίγεται το σύμπαν κ nobody getting caught? Mόνο και μόνο από political incorrection και χλευασμό κατά του ανοργάνωτου wannabe-αλλά-με-τπτ-δεν-το-χει κράτους μια τέτοια κίνηση σκάει πονηρό χαμογελάκι στο κατεστημένο. Όσο για τις συνέπειες στη φύση, δεν υπάρχουν λόγια.



2. Όλα για το σεξάκι. Γιατί λέω-γω-τώρα μπορεί ο μέσος Έλληνας να κάνει κουκου με μπαλαμούτι, με τσοντάκι κ με πολλούς άλλους γνωστούς τρόποι αλλά πώς να ξεχαρμανιάσει ο «συμπολίτης» μας που του πιάνει το…κέφι η θέα της φλεγόμενης σεκόγιας; Κ αυτός άνθρωπος είναι (λέμε τώρα). Επειδή λοιπόν δεν ευδοκιμεί η σεκόγια στα μέρη μας –διορθώστε με αν σφάλλω- θα περιοριστεί κ αυτός στο να κάψει πευκάκι, ελίτσα στην καλύτερη ελατάκι, σπιτάκι ή ολυμπιακό λοφάκι στο πιο αρχαίο-πνεύμα-αθάνατό-του. Ελπίζω τουλάστιχον μετά το φετινό γλέντι-εξτραβαγκάντζα να ξεκα#$^*σε για αρκετά χρόνια, γιατί αν συνεχίσει έτσι η παπαρήγα η καλή στο τέλος θα μείνουν για κάψιμο μόνο οι κέδροι της Γάυδου και τα μαιντανά ξερόχορτα του Κουφονησίου. Είπαμε...κράτη!
   
   Καλό φθινόπωρο να χουμε!
   Λορέττα αναμένω το comeback ποστ σου με αγωνία.
   

Απεργία και αγαθοεργία

Σήμερα απεργούν οι πάααντες. Φαντάζομαι ότι έχει να κάνει με το εορταστικό ωράριο που άρχισε χτες. Πρέπει να προλάβουν να κάνουν τα ψώνια τους οι δημόσιοι υπάλληλοι. Ουστ.

Το μεσημέρι θα ξέρω αν κέρδισα ένα peugeot, αν και φαντάζομαι ότι αν το είχα κερδίσει θα με είχε ήδη ενημερώσει η μαμά μου που την έβαλα να βλέπει Πρωινό Καφέ. Έστειλα κι εγώ sms (1€+Φ.Π.Α.) στον Antenna, όχι για να βοηθήσω στην προσπάθεια, αλλά για το αυτοκίνητο. Σήμερα βέβαια άκουσα στο ραδιόφωνο ότι έστειλαν και άλλοι 20.000, οπότε με βλέπω να παραμένω με το ΚΙΑ. Και για να εξηγούμαι:

Με εκνευρίζουν αφάνταστα οι τηλεμαραθώνιοι και οι λοιποί έρανοι που πραγματοποιούνται πριν τις γιορτές, κυρίως όταν γίνονται από μεγάλα κανάλια, εταιρίες κλπ. Και αυτό δεν έχει να κάνει – μόνο - με το ότι είμαι τσιγκούνα σε τσέπη και ψυχή. Θυμάμαι κάποια Χριστούγεννα τις ανακοινώσεις κάθε 3 λεπτά στο Μετρό: «Η εταιρεία Αττικό Μετρό, δείχνοντας την τεράστια ευαισθησία απέναντι στα ορφανά/ανάπηρα/κακοποιημένα παιδάκια, τοποθέτησε ειδικά κουτιά στην έξοδο των σταθμών για να προσφέρετε ότι έχετε ευχαρίστηση κλπ κλπ. Hellooooo??!! Έτσι δείχνει την ευαισθησία της η Μετρό; Με το να μας τοποθετήσει ένα κουτί για να ρίχνουμε τα ψιλά μας; Φαντάζομαι δεν τους πέρασε από το μυαλό να δώσουν τις εισπράξεις μιας ημέρας για φιλανθρωπικό σκοπό. Τα ίδια και με τον Αντένα. Στείλτε μήνύμα, καταθέστε λεφτά, και να τα ορφανά παιδάκια, που δεν έχουν θέρμανση, ρούχα, μοίρα στον ήλιο και τα λοιπά. Ούτε σε αυτή την περίπτωση σκέφτηκε κάποιος καναλάρχης/πρόεδρος/άνκορμαν/τηλεαστέρας/τηλεβιζιτού, να δώσει ένα μηνιάτικο σε κάποιο ίδρυμα. Η΄ έστω ένα βδομαδιάτικο. Είμαι σίγουρη ότι κάποιοι παίρνουν πενταψήφιο βδομαδιάτικο. Το μόνο που έκαναν αυτοί ήταν να διοργανώσουν τη φιέστα για να συγκεντρώσουν τις δωρεές (και να προβληθούν λίγο ακόμα). Πάντα πριν τα Χριστούγεννα. Λες και κατά τη διάρκεια της χρονιάς δε θα μπορούσαν να μας θυμίζουν ποια ιδρύματα έχουν ανάγκη και να μας δίνουν τις διευθύνσεις και τους λογαριασμούς, για την περίπτωση που κάποιος θα ήθελε να βοηθήσει άμεσα, δίνοντας απευθείας ρούχα ή τρόφιμα ή λεφτά. Κάθε Χριστούγεννα μας αραδιάζουν καμιά δεκαριά ιδρύματα τα οποία ακούμε για πρώτη φορά, ενώ θα μπορούσε να υπάρχει ενημέρωση συνέχεια. Έστω από τον Αυτιά.
Και βέβαια, don’t get me started με τους εκκλησιαστικούς εράνους, και τα χρήματα που έχει στην πραγματικότητα η Εκκλησία.
Το χειρότερο είναι ότι σε κάτι τέτοια ψαρώνουν οι άνθρωποι που δεν τους περισσεύουν. Κάτι παππούληδες που στήνονται στην ουρά στην Εθνική για να πάρουν τη σύνταξη (αφού αρνούνται να μάθουν να χρησιμοποιούν το ΑΤΜ, τέλος πάντων). Θα μου πεις κι εσύ ψάρωσες. Όχι κύριοι, εγώ το έκανα για το αυτοκίνητο.

Και να σας πω και κάτι άλλο; Εγώ δεν είχα δώσει λεφτά για το τσουνάμι.

Κατρακύλα

Τις τελευταίες μέρες βλέπω πολλή τηλεόραση. Αυτό είναι σίγουρα βλαφτικό για τη λιγοστή μου φαιά ουσία αλλά έχω πλέον την εντύπωση πως με ρίχνει κ ψυχολογικά. Γιατί απλά δεν υπάρχουν ενδιαφέροντα πράγματα να δεις. Από πού να ξεκινήσω; Από τις ειδήσεις; Είναι ανύπαρκτες. Είναι παντελώς ανενδιαφέρουσες.

Έχουν καταντήσει όλα τα κανάλια πλην της ΝΕΤ που κρατά ακόμα τα προσχήματα –για πότσο ακόμα δε γνωρίζω- σαν το κοινωνικό δελτίο του STAR, το επόμενο βήμα για το οποίο είναι οι παρουσιαστές να τα λένε φορώντας μαγιό ή μποξεράκι ή ακόμα κ τίποτα κ ταυτόχρονα να ρεύονται κ να κλάνουν πίνοντας φραπεδάκι ή μπίρες ή μπάφους κ φυσικά καπνίζοντας αρημανίως.

Την ανεκδιήγητη διαφήμιση με εκείνο το jeep, νομίζω Wrangler αλλά δεν είμαι κ σίγουρη. Μιλώ γι΄αυτή που οδηγεί η γκόμενα κ μπαίνει σε μια μεγάλη άδεια υπαίθρια έκταση με γρασίδι γεμάτη φυσικά θέσεις για παρκάρισμα. Το κλου της υπόθεσης είναι πως εκτός από το γρασίδι υπάρχουν σκόρπια στην εν λόγω έκταση κ κάποια κατσάβραχα τύπου μενίρ με ύψος άνω του μισού μέτρου.

Η οδηγός λοιπόν στη διαφήμιση πλησιάζει ένα άλλο όχημα που μόλις ξεπαρκάρει από ένα τέτοιο μενίρ για να ρωτήσει τον οδηγό του αν όντως φεύγει ή αν θα τον ενοχλούσε να πάρκαρε αυτή εκεί ή κάτι τέτοιο. Τύπου ΗΜΑΡΤΟΝ; Ποια είναι η πρακτική χρησιμότητα στη χώρα μας με την οποία προσπαθεί να μας κάνει να συνδέσουμε η συγκεκριμένη διαφήμιση το προιόν της;

Tα jeep και τα SUV πλέον τα βλέπω και τα παίρνω στο κρανίο. Έχει καταντήσει πια αστεία η υπόθεση με το νέο κόλλημα του Ελληνάρα. Πώς κοροιδεύουν οι ρατσιστές τους Αλβανούς για το κόλλημα που τρων με τις BMW; Τα ίδια κ χειρότερα κάνουμε κ μεις. Κ να φανταστείτε πως ο Ελληνάρας δεν είναι κ στερημένος από αυτοκίνητα. Το αιώνιο απωθημένο του είναι. Όσο για το πόσες μέρες του χρόνου χρειάζεται πραγματικά την τετρακίνηση θα μου επιτρέψετε να μην εκφραστώ καλύτερα.

Από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω. Από το πόση βενζίνη καίνε, το πόσα καυσαέρια βγάζουν, το πόσο δύσκολα ελίσσονται στο κέντρό μιας μεγαλούπολης; Μήπως από το πόσο δύσκολα παρκάρονται και πόσες άλλες θέσεις παρκαρίσματος μειώνουν με τη δική τους ύπαρξη; Θέλετε να φτάσω και στις πιθανότητες επιβίωσης δικύκλου ή πεζού σε περίπτωση σύγκρουσης με τέτοιο όχημα; Ας μη χαλαστούμε άλλο για την ώρα. Υπάρχει στην Ελλάδα ακτιβισμός ενάντια στα SUV όπως στο εξωτερικό; Παρακαλώ αν ξέρετε ενημερώστε με να συμμετάσχω με κάποιο τρόπο.
Το άλλο πάλι με άφησε αναύδου. Το ξέρετε ότι τα βράδια στην κρατική δείχνει “extreme makeover”; Εμένα μου το έλεγαν κ δεν το πίστευα μέχρι που το πέτυχα στο ζάπινγκ με τα ματάκια μου. Μετά την Άννα Δρούζα τη φλόμπα έβαλαν τα δυνατά τους νομίζω οι ιθύνοντες να εξοργίσουν τον Έλληνα φορολογούμενο με ακόμα μεγαλύτερες @@ριες να εκπέμπονται από το κανάλι σε αντάλλαγμα για τα λεφτάκια του. Κ τα κατάφεραν κ με το παραπάνω! Μα τέτοια Αμερικανιά κ κατάντια πια; Sorry αλλά έχω καλύτερη παραγγελιά να κάνω. Δε φέρνουνε τουλάστιχον το “Jackass” να το ρίξουμε στη γνήσια την τρασεριά;

Ξέρω μια γκόμενα -έχω κάμποσο καιρό να τη δω- η οποία πραγματικά δεν το χε καθόλου. Είναι ψηλή και νταρντάνα, είναι παχιά, έχει ορμονικό πρόβλημα κ τριχοφυία ολούθε. Εκτός αυτών είναι γενικά μαυριδερή κ κάνει ατυχέστατες επιλογές στο μαλλί και στο ντύσιμο. Από πάντα δυσκολεύομαι να ξεστομίζω το ότι "ο τάδε ή η τάδε είναι άσχημος/άσχημη", γιατί ποιος είμαι εγώ που το λέω δλδ; Ο όμορφος/όμορφη.

Η συγκεκριμένη είχε ενθουσιαστεί όταν έμαθε για την ύπαρξη της εκπομπής στο εξωτερικό κ είχε εκφράσει την επιθυμία αν ποτέ ερχόταν στην Ελλάδα να πάει. Ωστόσο, είναι τόσο θλιβερό. Κανένας δεν της έλεγε "Μα, τι είναι αυτά που λες, δεν το χρειάζεσαι αυτό"΄, δεν ειπώθηκαν καν τα γνωστά κλισέ πχ. "πως η πραγματική ομορφιά πηγάζει από μέσα μας" και άλλα τέτοια υποκριτικά.

Μου φαίνεται τρομερή η θλίψη των ανθρώπων -γιατί νομίζω πως ξεπερνά κατά πολύ τα όρια της απλής, καθημερινής ανασφάλειας- που προβαίνουν σε τέτοιες κινήσεις. Έστω πχ ότι κάτι πάνω σου δε σου αρέσει. Κατά τη γνώμη μου αυτό δεν αρκεί για να πας να το αλλάξεις. Τεσπά αν έχεις πολλά λεφτά ίσως κ να αρκεί, αλλιώς θα πρέπει πραγματικά να τρως κολλήματα με το εν λόγω σημείο για να μπεις στο λούκι. Ε, και πόσα τέτοια σημεία μπορεί κάποιος πάνω του να τον ενοχλούν σε βαθμό κακουργήματος;

Αδιανόητο επίσης μου φαίνεται το ότι περνούν την επίπονη φάση όλων αυτών των χειρουργείων χωρίς υποστήριξη γνωστών και φίλων, καθώς κανένας δε θα πρέπει να ξέρει ακριβώς τι τους κάνουν ούτε κ να τους δει μπανταρισμένους. Από την άλλη μεριά πάλι οι γνωστοί κ οι φίλοι τους όπως σε όλα τα ριάλιτι υφίστανται κ αυτοί το ξεφτιλίκι, καθώς συγκεντρώνονται με αγωνία ζωής να δουν την κοσμογονική αλλαγή στον συμμετέχοντα πρώην-τερατόνι. Τους παίρνουν μάλιστα κ μίνι-συνεντεύξεις όπου δίνουν τις σούπερ μελό-ωχ το μάτι μου- απαντήσεις.

Ερώτηση: Πώς αισθάνεστε που θα δείτε τη μάνα σας κωλοφτιαγμένη μετά 2 μήνες;
Πιθανή Απάντηση1: Είμαι περίεργη να δω το αποτέλεσμα γιατί ψήνομαι να δηλώσω κ γω συμμετοχή.
Πιθανή Απάντηση 2: Θα την κοιτάξω βαθιά μέσα στα μάτια για να σιγουρευτώ πως δεν έχει αλλάξει. Πολύ.

Παρεπιπτόντως το παραλήρημα ενημερώνει τους αναγνώστες του για τις σύγχρονες Μέκκες της πλαστικής χειρουργικής που ούτε λίγο ούτε πολύ είναι οι εξής 2.
1. Ριο ντε Τζανέιρο: Εξειδίκευση σε 2 τομείς. Καταρχήν σε επεμβάσεις σώματος: Γλουτοί, γάμπες (αχά, προσθέτουν υλικό για να δείχνουν πιο γραμμωμένες), λιποαναρροφήσεις όπου μπορεί να συμβούν ή λιπογλυπτικές (σε πιο light περιπτώσεις), στήθος. Και φυσικά, αλλαγή φύλου.
2. Σεούλ: Εξειδίκευση στις επεμβάσεις προσώπου ώστε μια μέση ασιάτισσα να εξευρωπαιστεί. Κάτι τέτοιο λέει τα τελευταία χρόνια θεωρείται αρκετά σύνηθες με αποτέλεσμα πολλές οικογένειες να κάνουν οικονομία για χρόνια ώστε να σουλουπωθεί το 18χρονο κοριτσάκι τους. Φυσικά απαιτεί ένα εκτεταμένο σερί επεμβάσεων που αλλάζει ανάλογα με την περίσταση αλλά όντως λέει με βάση τις στατιστικές αυξάνει δραστικά τις πιθανότητες μιας νεαρής κορεάτισσας να μη μείνει στο ράφι κ να βρει το γαμπρό τον ονείρων της, φυσικά… Κορεάτη! Η διαδικασία περιλαμβάνει συνήθως 1-2 εγχειρησούλες για τα βλέφαρα, 1-2 για να κοπούν τα ζυγωματικά ώστε να μη φαίνεται πλακουτσωτό το πρόσωπο, φυσικά ρινοπλαστική και ακόμα όποια προσθαφαίρεση χρειαστεί για να συμπληρωθεί το look σε πηγούνι και μέτωπο. Αλλιώς κινδυνεύει να καταντήσει σαν την Tori Spelling που αν κ πλακώθηκε στα χειρουργεία φαινόταν σαν όλες αυτές οι διορθώσεις που έκανε να μην ταιριάζουν…μεταξύ τους. Τι να πω, επιτρέπεται τώρα με τόσα φράγκα κ τόσα χειρουργεία να μην έχει γίνει η άλλη Θεά;


Αυτά για την ώρα. Πα να δω καμιά ταινία. Είμαι τώρα στη φάση που νοικιάζω συνεχώς για να καλύψω τα κινηματογραφικά μου κενά τη χρονιά που μας πέρασε.

Πρώτη στο χωριό, τελευταία στην πόλη

Συμπέρασμα: η vodafone είναι πιό ισχυρή από την cosmote.


Αλλά αυτή που τις τρώει όλες είναι η vivodi.

Εγώ δεν το είδα, μόνο λίγο στο ζάπινγκ

Και τώρα θα πέσει το μεγάλο ξεσπάθωμα για τον ημιτελικό της Γιουροβίζιον που είδα χτες, γιατί μετά τον τελικό δεν ξέρω αν θα έχω όρεξη (μπορεί να ξανακερδίσουμε λέει, και θα απελπιστώ).
Μόλις ανακάλυψα ότι στο site έχει και τα video clip των τραγουδιών, για να μπορεί ο φαν να έχει σφαιρική άποψη – καταλαβαίνεις. Θα τους ξεκατινιάσω όλους λοιπόν – ή μάλλον θα τους ξετατιανιάσω.

Αρμενία: Μου άρεσε το τραγουδάκι. Λίγο απ’ όλα, λίγο μπάχαλο, αλλά μου άρεσε. Το αγόρι αυτό βέβαια είναι λίγο τζίπσι και το μαλλί δεν τον βοηθάει, οπότε μάλλον δε θα κερδίσει το Σάββατο.

Βουλγαρία: Από τα χειρότερα. Μπαλαντοσούπα με βαλκανικά στοιχεία δηλαδή φέξε μου και γλίστρησα. ΟΛΑ τα λεφτά το άτομο που έκανε τα φωνητικά, χοντρός με φούστα, ξανθό μαλλί, μούσια και μακιγιάζ Καρλότα. 99% ήταν σε αυτό το τραγούδι, δε θυμάμαι πολύ καλά γιατί είχα θαμπωθεί. Και αυτή τη λένε Μαρία Πόποβα, που πάς κοπέλα μου; Δε θυμάμαι αν προκρίθηκε, η άχρηστη η ΕΡΤ ακόμα να το ανανεώσουν το site. Καλά, πρόσεξε κανείς που χθες έδειξε σε κάποια στιγμή ένα άσχετο πλάνο με κάτι πόδια και κάτι καλώδια; Ρεζίλι θα γίνουμε.

Σλοβενία: Συμπαθητικό παναδιάφορο τραγούδι το οποίο δε σε χαλάει κιόλας αλλά το ξεχνάς σε 2.4 πικοσεκόντ. Μάλλον γι αυτό και δεν προκρίθηκε, παρ’ όλο που αυτός έσκασε στη σκηνή με δίμετρες μπουταρούδες – το παρατηρήσατε ότι όλοι έστειλαν μπούτια φέτος; Μόνο εμείς στείλαμε την γριά την κότα.

Ανδόρα: Σπίτσλες. Δεν ξέρω πόσοι είχατε την τύχη (ή ατυχία) να δείτε πλάνα από τις πρόβες οπού το τροφαντό αυτό κορίτσι εμφανίστηκε με ζαρτιέρες και σέξι εσώρουχα. Τρομακτικό, και το τραγούδι απαράδεκτο γι αυτό και πήρε το δρόμο τυο γυρισμού για την Ανδόρα και τα Πρίνου.

Λευκορωσία: Μπορεί και το χειρότερο που είδα χτες. Ειδικά τα ρούχα που φορούσε αυτή και το μπαλέτο της. Τόσο λαμέ, βινύλ και τόση κακογουστιά νόμιζα ότι είχε εκλείψει αλλά τελικά είναι σαν τις κατσαρίδες, θα επιβιώσει ακόμη και μετά από πυρηνική καταστροφή. Ουστ Πωλίνα Σμόλοβα.

Αλβανία: Ντάξει, δε θέλω να γίνω κακιά, αλλά ο τύπος είναι απίστευτος κακομοίρης. Πραγματικά πρέπει να δείτε το video clip. Εμφανίστηκε με άσπρο κοστούμι, άσπρο παπούτσι, πουκάμισο με σχέδια με χλώριο (το διανοείστε;) και στο λαιμό σταυρό σε κολλητό πετσάκι. Στείλτε το αγόρι αυτό στο 1993. Συνοδεία δυο παππούδες με φουστανέλα και τσαμπούνα και τρεις γορίλες στα φωνητικά. Όλο αυτό συν καθόλου μπούτι. Καταδικασμένος.

Βέλγιο: Πολύ εντυπωσιακή γυναίκα, πολύ μέτριο γιουροβιζιονοτράγουδο, δε μπορώ να θυμηθώ αν πέρασε αλλά νομίζω όχι. Κρίμα πάντως γιατί διέτρεξε πολλούς κινδύνους από τη μια να τη φυσάνε οι αέρηδες για να ανεμίζει το φουστάνι με κίνδυνο περιπνευμονίας, από την άλλη να το κουνάει και η ίδια πέρα δώθε με κίνδυνο να μπουρδουκλωθεί.

Ιρλανδία: Αυτός ο τύπος λέει ήταν ανακάλυψη του Βαν Μόρισον και έχει συνεργαστεί με Μπομπ Ντύλαν και κάποιους άλλους που δεν τους πρόλαβε το αυτί μου. Μάλλον όμως η συνεργασία δεν ευδοκίμησε μιας και ο τύπος κατέληξε στη Γιουροβίζιον. Ωραία φωνή, μπαλάντα τύπου Boyzone, ντάξει δε με χάλασε. Πέρασε κιόλας. Ίσως γιατί «έπαιξε πολύ έξυπνα με την κάμερα» (Γιώργο Καπουντζίδη όλα να τα δεχτώ από σένα, αλλά το να θες να γίνεις Δάφνη Μπόκοτα, ποτέ!

Κύπρος: Αχχ το φάγανε το Ανετάκι, το φάγανε μπαμπέσικα. Κατά τη γνώμη μου έφταιγε το φουστάνι.

Μονακό: Απαράδεκτό; Μα απαράδεκτο; La coco dance; What were you thinking?. Έφαγε μαύρο το κοριτσάκι.

ΠΓΔΜ: Χάλια. Χά-λι-α. Το τραγούδι, όχι αυτή. Πέρασε όμως.

Πολωνία: Για κάποιο λόγο τους είχα συμπαθήσει αυτούς τους Γκούφηδες αν και το τραγούδι ήταν μια eurotrash μάπα. Α τώρα βλέπω και το βιντεοκλίπ, αυτός είχε κόκκινα μαλλιά πριν τα κάνει πράσινα. Μάλλον δεν έμαθε ποιος πήρε το ντάμπλ και φέτος. Τα ρούχα τους τραγικά, δεν έχω λόγια, αλλά ήτανε καλούληδες μωρέ, κρίμα.

Ρωσία: Ενίσταμαι. Αυτό το σκασμένο βγήκε λέει άντρας της χρονιάς, τραγουδιστής της χρονιάς, sex symbol της χρονιάς. Ήξερα ότι είναι απελπισμένοι στη Ρωσία, αλλά τόσο; Ο Ρώσος Ρουβάς σου λέει. Εγώ νόμιζα ότι ο Ρώσος Ρουβάς ήτανε ένας εξηντάρης με ανταύγειες και βαμμένα μάτια, τον θυμάστε; Πάντως άρεσε αυτός και θα είναι και στον τελικό.

Τουρκία: Δεν ξέρω και κανέναν από Τουρκία αλλά αυτή η Σιμπέλ μου κάνει ότι έχει πολύ φάτσα Τουρκάλας. Δεν ξέρω αν με πιάνεις. Ψιλοαπαράδεκτο και εκνευριστικό το τραγούδι αλλά κολλητικό και πέρασε. Αχχ αυτή το έφαγε το Ανετάκι. Ωραίο styling πάντως, ροζ, αστεράκια, μ’ αρέσουν αυτά. Και το τσιφτετελάκι πολύ καλό.

Ουκρανία: Αυτή νομίζω άρεσε σε όλους. Το τραγούδι επίσης εκνευριστικό αλλά αυτή κουκλάρα, θα πάει μπροστά πιστεύω και στο διαγωνισμό και στη ζωή της.

Φινλανδία: Όσο τους βλέπω, τόσο πιο αστείοι μου φαίνονται και τους λυπάμαι κιόλας γιατί λέει βγάζουν τη μπέμπελη μέσα από αυτό τον εξοπλισμό. Δεν έχω καταλάβει αν τα κάνουν σοβαρά όλα αυτά και πιστεύουν ότι είναι μια καλή ροκ μπάντα. Ο Θοδωρής Ρακιτζής πάντως είπε ότι είναι και γαμώ τους μουσικούς και συμφώνησε και η Μάγκυ Χαραλαμπίδου. Ελπίζω να πάρουν μια καλή θέση πάντως, αν γίνεται πιο πάνω κι απ’ τη Βίσση.

Ολλανδία: Κουραστικές και αγχωτικές. Τρέμω μήπως το κάνουμε του χρόνου στο αερόμπικ αυτό το τραγούδι. Θα φτύσω τα πνευμόνια μου.

Λιθουανία: ΕΓΩ ΑΥΤΟΥΣ ΣΤΗΡΙΖΩ! Θέλω να κερδίσουν! Μ’ αρέσει το τραγούδι, μ΄ αρέσουν οι 6 τύποι με τα κοστούμια, μ’ αρέσει ο σοβαρός καράφλας με τα γυαλιά που τα σπάει στο τέλος, μ’ αρέσει η ντουντούκα. Μη σου πω ότι θα ψηφίσω κιόλας.

Πορτογαλία: Οι αντίστοιχες pop stars της Πορτογαλίας που τις λένε Non Stop και όχι Hi-Five (μα που τα βρίσκουν αυτά τα ονόματα) είναι σαφώς πιο όμορφες και πιο αδύνατες από τις δικές μας αλλά απέτυχαν στη διασκευή του Waterloo. Μια άλλη φορά, κουρίτσα.

Σουηδία: H Σουηδία δε θα ξεπεράσει ποτέ τους Abba. Η συνομήλικη της απόλυτης ελληνίδας σταρ διασκεύασε το The Winner takes it all και έκανε ένα γιουροβιζιονοτράγουδο για πολλή αποθέωση όμως. Και αυτή θα ήθελα να βγει πιο ψηλά από τη Βίσση (αλλά πιο κάτω από τους Lordi).

Εσθονία: Η Εσθονία έστειλε μια Σουηδέζα Barbie, πολύ όμορφη, με ντύσιμο όμως που θα κόλλαγε σε διαγωνισμούς περασμένων δεκαετιών. Και τώρα που το ‘φερε η κουβέντα, οι άλλοι απ’ ότι κατάλαβα τους φοράνε ότι τσίτι βρουν μπροστά τους και τους στέλνουν (να μη θυμηθώ τη Ρουσλάνα) και μόνο εμείς σαν μαλ#$%^ πληρώνουμε τα Cavalli και τα Gaultier. Του χρόνου όποιος πάει, ένα ντε πιες από το Ζάρα και άντε γειά.

Βοσνία-Ερζεγοβίνη: Αυτό το τραγούδι το έχει γράψει αυτός που έφαγε τη δεύτερη θέση από το Σάκη μας τότε. Πονεμένα Βαλκάνια με σίγουρη θέση στις επόμενες συλλογές Budha Bar vol. 184. Συμπαθητικό video clip. Μ’ αρέσουν τα στάχυα.

Ισλανδία: Αυτή η γκόμενα έκανε τόσο σαματά γύρω από το όνομα της και τους εκνεύρισε όλους τόσο πολύ (φοβού τα πάνελ τα μεσημεριανά) που τελικά θα γυρίσει στη χώρα των πάγων (θα έλεγα αν ήμουν κοινότοπη) μια ώρα αρχύτερα. Επίσης απέδειξε ότι υπάροχυν και άλλες με τη φωνή της Καλομοίρας, εξαπλώνεται! Μου άρεσε πάντως το styling και εγκατάσταση πάνω στη σκηνή.

Αυτά. Κουράστηκα. Τα λέμε από Δευτέρα.

Talk Show

Τις προάλλες χάζευα σπίτι μου. Βαριόμανε αφάνταστα. Να κάνω κάτι χρήσιμο στη ζωή μου ούτε για αστείο. Τι να κάνω, τι να κάνω, ξεκινώ ζάπινγκ. Μέχρι που πετυχαίνω Μικρούτσικο. Εν γένει "εν-τον-μπαλευον-στάλαν" τον τύπο -που λένε και στη μαρτυρική μεγαλόνησο- καθώς είναι λαικιστής μέχρι σιχάματος και πολυλογάς. Το 99,999% που ξεστομίζει είναι πα@ριες με υψηλο torture factor γιασ τον τηλεθεατή πράγμα που τον καθιστά ούτε λίγο ούτε πολύ ανυπόφορο. Οφείλω ωστότσο να του αναγνωρίσω τη συμβολή του στη μουσική δημιουργία με το αυτοβιογραφικό μάλλον τραγούδι "Κουτσουράκι". Το θυμάστε; Είναι αυτό που λέει "Να μουν ενα κουτσουράκι, τότσο δα, Μικρούτσικοοοοοο".Επιστροφή στο θέμα μας.

Τις είχα απωθήσει κάπου στο ασυνείδητο αυτού του τύπου τις εκπομπές. Ωστότσο οφείλω να ομολογήσω πως αν είσαι εκπαιδευτικός αυτή η τηλεθέαση αξίζει τον κόπο από καθαρά επαγγελματικό ενδιαφέρον. Είναι πραγματικά χρήσιμο να ξέρεις να χειριστείς τέτοιες περιπτωσάρες χωρίς να βγαίνεις από τα ρούχα σου γιατί αν το καλοσκεφτούμε, συναντάμε πολύ συχνά και τέτοιες, για να μην πω κυρίως τέτοιες απλά σε μικρότερες ηλικίες, ειδικά στα ΤΕΕ.

Το κόλπο της εκπομπής είναι κατά βάση το εξής: Πάει μια περιπτωσάρα τελειωμένη εντελώς να πει τον πόνο της και να ξεκατινιαστεί με κάποιον συγγενή της, ενίοτε και με όλο το σόι. Στην αρχή το κάνουν να φαίνεται σαμ ο καταγγέλων να είναι πραγματικά ένα θύμα από αυτά που ραγίζουν την καρδιά ακόμα και του πιο κάφρου και κακόπιστου. Στη συνέχεια όμως κ χάρις στην καταπληκτική συμβολή αλλά και της συμπαρουσιάστριας και οικογενειακής ψυχολόγου Κας Τένιας -που παρεπιπτόντως μοιάζει τρομερά στη Βέφα στυλιστικά- όλο αυτό το παζλ ξεδιαλύνεται, η αλήθεια λάμπει εκτυφλωτικά κ διαπιστώνονται θύτες κ θύματα.

Πιο συγκεκριμένα πέτυχα ένα επεισόδιο όπου έσκασε μια τελειωμένη που ούτε λίγο ούτε πολύ από τα 14 μέχρι τα 40 της έκανε 2 παιδιά, πεζοδρόμιο, φυλακή, πρέζα, πρέζα με άνδρα κ παιδί + έχασε το 1 παιδί από πρέζα + το άλλο ευτυχώς το υιοθετήσαν κ τη γλίτωσε... Σας μιλώ για μεγάλη περίπτωση.

Το πρώτο πλάνο της εκπομπής δείχνει τον καταγγέλοντα σε γκρι φόντο σε καρέκλα-μάρτυρα να μιλά σε κόσμια πλην όμως βασανισμένη γλώσσα. Η συνήθης ατάκα είναι "είσαι το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου". Συνεχίζει σε λιγότερο κόσμια "Με έβγαλες στο πεζοδρόμιο μωρή χαμ#$ρα από τα 14" και μετά χαμός "με αποκαλούσες μου#$-bank, αλλά θα σε κάνω εγώ ξεφτίλα εδώ στον Ανδρέα παλιο-μα#$%^& #%#$^* $%&%*&&^(* #$^%^*&^( @$#%$^&^%*&^(* #$^%^* κ εσένανε κ όλο σου το σόι". Όπως καταλαβαίνετε η συνέχεια της κουβέντας εστιάζει στο beep κ ενίοτε ακούς κ τα βάσανα του καταγγέλοντα.

Τρομερό επίσης touch της εκπομπής είναι όταν ο καταγγέλων βγαίνει εκτός εαυτού -πράγμα που ποτέ δεν ήταν δύσκολο- με αποτέλεσμα οι συνεργάτες της εκπομπής να μπαίνουν στο πλάνο και να τον απομακρύνουν, την ώρα που το σόι βγάζει τα άπλυτά του στη φόρα. Αυτό βέβαια διαρκεί μόλις κανά λεπτό γιατί ο καταγγέλων παρατηρεί τα τεκταινόμενα εκτός του πλάνου και εισβάλλει -μόλις ξαναβγει από τα ρούχα του- ως μαινλομενος ταύρος με πολλά beep και φυσικά με bonus σκηνικής παρουσίας λόγω αιφνίδιας εισόδου στο πλάνο.

Το κοινό της εκπομπής στο στούντιο ξεκινά προβληματισμένο αλλά συνεχίζει γελώντας και κανιβαλίζοντας με χαρακτηριστική άνεση αφού κανείς από τους παρευρισκόμενους δε δείχνει να πτοείται ή να ντρέπεται για οτιδήποτε. Άλλωστε κ η αμοιβή από μέρους της παραγωγής παίζει όσο να ναι κ αυτή τη ρόλο της. Όσο για τον τηλεθεατή τι να πω πια... ξεχνά και τον παιδαγωγικό σκοπό της εκπομπής και τη βαρεμάρα του, τι μέρα τι ώρα κ ποια χρονιά έχουμε...

[Ευτυχώς ξεκίνησα αυτό το post προ 2 εβδομάδων που δεν έκανε καλό καιρό. Τώρα πλεόν το σπορ εγκαταλείφθηκε κ το χω ρίξει στο μπάνιο κ τις ρακέττες. Μάλλον για το καλό όλων.]

Μπορώ και τρία

Καλά ρε συ αυτός ο δικηγόρος που είναι στο deal με το Φερεντίνο, είναι πραγματικός δικηγόρος; Άμα το ήξερα οτι ήντουσαν έτσι ρε παιδιά τα γκομενάκια στη Νομική να μην πήγαινα κι εγώ πρώτη δέσμη, που όλοι τους στη σχολή ήτανε σπυριάρηδες και κακάσχημοι (εκτός από ενα περιζήτητο 2.46%).

Πάντως είναι λίγο θλιβερό που όλοι με το που κάθονται στην καρέκλα νομίζουν οτι θα πάρουν τα διακόσια, ενω εσύ ξέρεις καλά οτι δεν υπάρχει περίπτωση, γιατί αν τα είχαν πάρει θα τους έδειχνε εκτάκτως Σάββατο βράδυ απέναντι από τη Σεμίνα και όχι Πέμπτη απόγευμα πριν τον Έρωτα.

Γιατί είμαι ο Χουλκ

Από αυτό το... pontium θα ήθελα να καταγγείλω τη διαφήμιση που παραλίγο να μου σπάσει τα μάτια προ ολίγου (βλέπετε διαβάζω με τηλεόραση).

Σκηνή 1 – Η γνωριμία

Πανέμορφο μοντέλο με σπασμένο-λαβωμένο ποδαράκι έχει πάει στο υπερμωρό ορθοπαιδικό μετά ένα μήνα από το ατυχές συμβάν για αφαίρεση του γύψου. Η ασθενής φοράει τύπου σορτσάκι που από τη μία μεριά αποκαλύπτει το γύψο και από την άλλη ένα αδύνατο και φυσικά χωρίς ίχνος τριχοφυίας ποδαράκι.

Σκηνή 2 – Τα αποκαλυπτήρια

Ο γιατρός κόβει το γύψο και εμφανίζεται πλέον και το δεύτερο ποδαράκι, υγιέστατο και πανομοιότυπο με το πρώτο, δλδ αποτριχωμένο.
Την πιάσατε τη φάση;

Αν όχι (και επειδή οι διαφημίσεις δεν είναι για τέτοια ρίσκα) ακούμε τη σκέψη της κοπέλας που λέει:

«ευτυχώς που είχα κάνει Veet πριν από ένα μήνα»

οπόταν συμπεραίνει ο αδαής τηλεθεατής ότι είναι απολύτως φυσικό μετά 4 εβδομάδες να αντικρύζει κανείς αυτό το αποτέλεσμα.

Το ξεμπρόστιασμα

Ε λοιπόν ΟΧΙ άλλος εμπαιγμός!

Γιατί το δικό μου το ποδαράκι μετά από 4 (μπορώ να πω και λιγότερες) εβδομάδες να μην έχει παρόμοια εικόνα;

Γιατί μας δουλεύουν ψιλό γαζί όλους ή μήπως (βλέπε τίτλο)...

Ενημερώνω λοιπόν (γιατί έχω αυτό το κοινωνικό χρέος) το ανδρικό αναγνωστικό κοινό ότι αυτά συμβαίνουν μόνο στις διαφημίσεις.

Προκαλώ όποια κοπέλα από το γυναικείο κοινό διαφωνεί να στείλει αποδεικτικά στοιχεία που να με διαψεύδουν... γιατί κάτι μου λέει ότι το είδος μου κυριαρχεί στον πλανήτη και κλείνω λέγοντας
ΟΞΩ ΟΙ ΑΤΡΙΧΕΣ γιατι χαλάν την πιάτσα