Παραλήρημα

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 01, 2005

Άγχος, Στρες, Παχυσαρκία – Πρώτη μέρα σε Εταιρεία

Προχτές με πήρανε τηλέφωνο από μια εταιρεία όπου από την άνοιξη είχα κάνει πολλά interviews ο καιρός είχε πια περάσει κ πια το ενδεχόμενο το είχα αποκλείσει. Η φάση είναι 1100 μικτά με ταξίδια έξω όποτε χρειάζεται –Αγγλία κ Βαλκάνια- κ σχεδόν πάντα απλήρωτες υπερωρίες δλδ ΚΕΛΕΠΟΥΡΙ! Στον πανικό μου που δεν έχω πάει διακοπές γράπωσε χθες εκείνον μάνι-μάνι κ κάναμε μονοήμερη εκδρομούλα στην Άνδρο.

Το καράβι κούναγε γιατί είχε τοπικά 8 μποφώρ αλλά μασάει ο θαλασσόλυκος;
Με το που μπαρκάρει το πλοίο τσιμπάω κολλητά μια δραμαμίνη κ δίνω μία κ σε εκείνον για να μην έχουμε τράβαλα–με τα γνωστά αποτελέσματα. Παιδιά μόνο ένα θα σας πω: τα ζόμπι δεν είναι χορτοφάγα!

Φτάσαμε σε λήθαργο στο νησί. Στο ΚΤΕΛ μία ωρίτσα διαδρομή δεν είδαμε τίποτα. Στο μουσείο είδαμε την έκθεση πάντα με μια σχετική ντάγκλα, αλλά μετά δεν την παλέυαμε καθόλου στην προβολή που είχε μισοσκόταδο. Σήκωσα αφισάκια από το πωλητήτιο κ μετά συρθήκαμε σα τζανκιά σε ένα καφέ να μπει καφείνη στη φλέβα να στανιάρουμε. Μετά όντως απολαύσαμε...

Σήμερα πρώτη μέρα στη δουλειά!
Άγχος από το πρωι!
Δεν είχα τι να βάλω!
Σίγουρα κάτι σεμνό –μη μας κράξουν οι συνάδελφοι- κ κάτι πολύ χρωματιστό –για να είμαστε ο εαυτός μας.
Φτάνω 9.30 –είχαν πει 9 με 9.30- είμαι η τελευταία από τους νεοπροσληφθέντες. Με το που μπαίνω γυρνά όλος ο όροφος των γραφείων –δίπλα δίπλα χωρίς χώρισμα καμιά 40αριά κ με κοιτάνε...ΝΤΡΟΠΗ Νο 1!

Με το που με βλέπουνε τα μανατζέρια χαρά κ κακό! ΝΤΡΟΠΗ Νο 2! Χαιρετούρες κ συμπεριφορά σα να μαι το πιτσιρίκι του ορόφου. Με συστήνουν στους συναδέλφους. Από ονόματα θυμάμαι μόνο κανά 2, φάτσες όμως πιο πολλές! ΝΤΡΟΠΗΗΗΗ ΟΛΟΥΘΕ!

Κάθομαι στο pc μου κ ευτυχώς έχω δίκτυο αλλά όχι Gmail, κρίμα! Χαζεύω το pcακι μου κ στέλνω τα πρώτα μου πανικόβλητα e-mail! Με πάνε κ φτιάχνω καφέ. Αμέσως μετά ξεκινά 2,5 ωρο brainstorming. Λειτουργία της εταιρείας κ του τμήματος-αξιολόγηση των υπαλλήλων- στόχοι του τμήματος!
Άγχος! Παραλίγο να τα μπήξω εκεί που έλεγε για το career ranking των μηχανικώνε! ΝΤΡΟΠΗΗΗ Νο3! Τράπεζες, λογιστήρια, μηχανοργάνωση τραπεζών, εργαλεία. Δεν ξέρω ούτε τι είναι έμβασμα, ούτε χορηγήσεις, ΤΙΠΟΤΑ!
ΝΤΡΟΠΗΗΗ Νο4! Οι άλλοι κάπως το κατέχουνε το οικονομικό καλύτερα από μένα. Έχουν τελειώσει κ ΑΣΟΕΕ αυτοί. Επίσης φοράνε παντελόνι υφασμάτινο + πουκαμισάκι, ενώ εγώ τζιν + αθλητικά.

Το τσιγαράκι απαγορεύεται κανονικά αλλά ανεπίσημα καθένας κάνει ό,τι του ρθει. Μου φέρνουνε το καλύτερο τασάκι του ορόφου κ κάνω τσιγαράκι στο γραφείο μαζί με τον δίπλα συμπαθητικό συνάδελφο! Ωραίο το τσιγάρο break!

Διάλειμμα 1 με 2 για φαί, έχει κ εστιατόριο! Το τμήμα είναι λέει αγαπημένο κ κατεβαίνουνε όλοι μαζί για φαί! Όντως κ τα μανατζέρια μαζί! Πήρα τονοσαλάτα + παγωτό armony της ΔΕΛΤΑ –μόλις 142 θερμίδες, 4,2% λιπαρά, ωραίο ήτανε.
ΝΤΡΕΠΟΟΟΟΜΑΝΕ τότσο πολύ εκεί μ’όλους αυτούς κ δεν ήξερα τι να τους πω. Ψέλλυσα μόνο πως είμαι vegetarian κ το που μένω κ πως έρχομαι με το δικό μου ΙΧ!
Πάντως είχε κάπως πλάκα τότσοι μηχανικοί μαζεμένοι να τρώνε...

2 η ώρα ξανά brainstorming. Επειδή είμαστε στριμόκωλα με βάζουν κ κάθομαι δίπλα στο μάνατζερ. Αυτός πάλι τραπεζικά, εργαλεία, C, παραμετροποίηση κλπ. Πολύς ο όγκος της πληροφορίας! Ο μάνατζερ αυτός είναι ο πιο καλός από τους 4 που έχω γνωρίσει αλλά όσο να ναι είναι κάπως φοβηχτερός. Ωστότσο κάνει πολλά κ απλά παραδείγματα κ τον καταλαβαίνω όπως τα λέει.

Μας ανακοινώνουν πως το τμήμα τον πίνει μέχρι κ τον Φεβρουάριο κ πως αντί να κάνουμε 7 μέρες εκπαίδευση θα κάνουμε 2 κ μετά 3 μέρες δουλειά κ μετά ξανά εκπαίδευση όσο προλάβουμε! ΤΡΟΜΑΞΑ! Τι θα κάνω τη Δευτέρα παναγίτσα μου;
Δε θέλω να φανώ FUCK-UP!!!

Διάλειμμα 10 λεπτάκια κ μετά τεχνική ενημέρωση. Που είναι οι servers, τι software χρησιμοποιούμε, πως γίνεται το versioning, τέτοια. Ο τύπος αυτός είναι λιγότερο φοβηχτερός κ καλός! Μας εξηγεί τι ακριβώς θα κάνουμε από Δευτέρα σε Τετάρτη κ δε φοβάμαι πια τότσο όσο πριν. Νομίζω πως θα τα καταφέρω χωρίς να ξεφτιλιστώ!

Σχόλασμα!
Πάει η πρώτη μέρα κ ακόμα δεν απολύθηκα!
Ίσως βέβαια να με απολύσουνε αύριο, πού ξέρεις!
Θα σας τα πω.
Προς το παρόν χαλαρώνω λιγάκι σαν το μελλοθάνατο!

Φχαριστώ για την υπομονή σας...

4 Comments:

Blogger 0 Comments

Μη μασάς!
Φοβισμένα ποντίκια είναι όλα τα μανατζέρια! όσο πιο γρήγορα το καταλάβεις και χαλαρώσεις τόσο (όσο γίνεται)καλύτερα θα περάσεις. Να ξέρεις ότι όλοι αυτοί οι "γνώστες και άνετοι" όταν πήγαν εκεί ήταν πολύ χειρότεροι από σένα και πως τις πέντε ανούσιες γραφειοκρατούλες που μάθανε τις φυλάνε σαν κόρη οφθαλμού (μοιράζονται μόνο όσα τους υπαγορεύει το ανώτερο απ' αυτούς ποντίκι)και το χειρότερο απ' όλα: ΜΗΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΑΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ΤΟΥΣ!!!
Είναι τόσο βρωμερά σκουλήκια οι περισσότεροι που για ένα μπόνους θα πουλούσαν και τη μάνα τους ακόμα (αν δεν το έχουν κάνει ήδη)
ΕΙΣΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ!!! ΠΡΟΧΩΡΑ &
Μη μασάς!!

1/9/05 10:19 μ.μ.  
Blogger Fu Manchu

Κοίτα αγαπητή Isobel το θέμα είναι να μην κολώνεις! Και να μην ξέρεις κάτι όταν σου μιλάνε θα παίρνεις το ύφος του Joey στα Φιλαράκια (δεν ξέρω αν με εννοείς?).
Καλή αρχή και καλή επιτυχία.

2/9/05 9:42 π.μ.  
Blogger kouk

Συγχαρητήρια, όλα καλά πήγαν μου φαίνεται. Και να θυμάσαι, η χαλαρότητα είναι το παν, το stress είναι η καταδίκη :-)

2/9/05 3:36 μ.μ.  
Blogger isobel

Μήπως να κάνω κ αυτό το κόλπο του Joey στο sitcom που...οσμηζόταν την κλανιά;

2/9/05 5:41 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Backlinks

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home