Παραλήρημα

Σάββατο, Νοεμβρίου 19, 2005

Αφιέρωμα Μα-τσα-τσού-τσετς - Στο κελί 33

Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να αρχίσω να σας εξιστορούμαι πράγματα σχετικά με τη νέα μου ζωή. Θα ξεκινήσω με τη δουλειά κ τους προβληματισμούς μου.

Εργάζομαι στο Μα-τσα-τσού-τσετς.
Πρόκειται για ΙΔΡΥΜΑ με όλα τα γράμματα στο κεφαλαίο του!!!
Το σκολείο είναι ΤΕΕ με δυναμικό 5 καθηγητών σταθερών (οι 3 πληροφορικάριοι) κ οι υπόλοιποι special guests με περιορισμένες εμφανίσεις κ μαθητικό δυναμικό 22 ΜΟΛΙΣ παιδιών -να σημειωθεί στα πρακτικά πως η σχολική χρονιά ξεκίνησε με 25 απλά κάποιοι έχουν ήδη κάνει abort mission.

Για να ξεκινήσω με τα παιδιά καταρχήν ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΠΑΙΔΙΑ. Οι μισοί μαθητές είναι ενήλικες κ κάποιοι σε μεγαλύτερη ηλικία από εμένα!!! Είναι όμως ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ!!!

Κανείς δεν είναι χούλιγκαν ή εγκληματίας που να τον βλέπεις κ να σκιάζεσαι να μπεις στην τάξη, ΚΑΝΕΙΣ όμως εκεί μέσα δεν έχει κίνητρο τη μάθηση.
Άλλοι είναι πακετωμένοι με τα οικογενειακά τους, πχ ανύπαντρες νέες γυναίκες με παιδιά, άλλοι είναι παραμελημένα παιδιά με γονείς ψιλο-αμόρφωτους που δουλεύουν ολημερίς κ οληνυχτις στα χωράφια, πρόβατα ή τουριστικές επιχειρήσεις. Στο σύνολό τους πάντως ΔΕΝ έχουν πολλά ερεθίσματα κ προσωπικούς στόχους.

Η στρατολόγηση των μαθητων στο σκολείο είναι δύσκολη υπόθεση κ λίγο πολύ έχει ως εξής. Ο διευθυντής του σκολείου -ντόπιος παράγοντας στην τοπική αυτοδιοίκηση- παρεούλα με τον υπο-διευθυντή σκανάρουν την περιοχή σε ακτίνα 20 km με κέντρο το χωριό για ντόπια λαμογια κυρίως αρσενικού φύλου. Χώροι αναζήτησης χωράφια, καφετέριες, συνεργεία αυτοκινήτων κ παπιών, μπλιμπλικάδικα, μπαρ-οβελιστήρια.

Αφού καταλήξουν σε μια πρόχειρη λίστα υποψηφίων αρχίζει το ψηστήρι στους ίδιους κ τις οικογένειές τους με αποτέλεσμα περίπου οι μισοί από αυτούς να έρχονται στον ΑΓΙΑΣΜΟ. Αυτό εν γένει είναι καλό!!! Γραπώνουν κάμποσα παιδάκια από το δρόμο, τα χωράφια κ τα μπαρ για να τα σώσουν κ τουλάστιχον να μάθουνε λίγο ΚΟΥ-ΜΠΙΟΥ-ΤΕΡ...

Να φανταστείτε πως παρά τον ευγενέστατο στη βάση του αυτό σκοπό ΟΛΟΙ οι ιθυνοντες στην περιφέρεια μας κράζουν ως ίδρυμα γι αυτές τις ανορθόδοξες ομολογουμένως πρακτικές. Λες κ κάτι από όλα αυτά είναι ηθικά επιλήψιμο.

Τι γίνεται όμως αν οι μαθητές
1)ΠΕΙΣΜΑΤΙΚΑ δε ΘΕΛΟΥΝ να μάθουν;
2)κάποιοι από αυτούς εχουν σαφές μαθησιακό πρόβλημα;
3)δεν υπάρχει η ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ υποδομή τοπικά να τους στηρίξει μετά την αποφοίτηση τους από το ίδρυμα κ όλοι τους ανεξαιρέτως (καλοί, μέτριοι κ κάλλοι) είναι ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΙ ΑΝΕΡΓΟΙ 100% καθώς η περιοχή πλήττεται από τρομερή ανεργία;

Μήπως είναι καλύτερα να αφήνει κανείς τον ζιγκλεράκια που προτιμά να μάθει να μαστορεύει παπιά, αυτοκίνητα, καλώδια ή έστω κοπάδια να κάνει αυτό που του αρέσει περισσότερο κοντά στον άνθρωπο που θα του τα μάθει όλα αυτά;

Αλλιώς καταλήγουμε να αγωνιζόμαστε να διδάξουμε INTERNET κ Πολυμέσα σε ανθρώπους με λεξιλόγιο παιδιού τρίτης δημοτικού που ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΣΤΑΤΑ δυσκολεύονται να κάνουν γραφή κ ανάγνωση. Για γνώσεις αγγλικών φυσικά ούτε λόγος...

ΠΟΥ έχει γίνει το μεγαλύτερο λάθος σε αυτό το σύστημα κ πραγματικά πώς μπορεί κανείς να βοηθήσει αυτόν τον κόσμο από τη θέση του εκπαιδευτικού;
Η γνώμη σας με ενδιαφέρει.

3 Comments:

Blogger daisy

Με αυτό το ποστ μου έκανες την καρδιά κομμάτια. Καθότι έχω βρεθεί σε αυτή τη θέση που λες με αυτούς ακριβώς τους προβληματισμούς. Και αφού πάλεψα, έκανα και εγω abort mission και δεν το μετάνοιωσα ποτέ γιατί ξέρω τις αντοχές μου πλέον.
Η μόνη απάντηση που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι κάτω απο τις υπάρχουσες συνθήκες που μόνο να χειροτερέψουν μπορούν, και αυτό διεθνώς, όποιος αντέχει και θέλει να προσφέρει να παραμείνει στις επάλξεις κρατώντας μικρό ρόλο, έστω και αυτον του ανδρείκελου. Η παρουσία κάποιου με νέες ιδέες μέσα στο οποιοδήποτε κλίμα των σχολείων, της επαρχίας κλπ είναι σαφώς καλύτερη απο την απουσία και την εγκατάλειψη και τα "παιδιά" το ξέρουν και το αναγνωρίζουν αυτό. Ο εκπαιδευτικός δεν παυει να είανι Δον Κιχώτης, αλλά ένας Δον Κιχώτης που βλέπει τους ανεμόμυλους και οχι πέρα απο αυτούς.

20/11/05 11:42 π.μ.  
Blogger Πάνος

Μη το παίρνεις τόσο επί πόνου.

Ένας που αποφάσισε να σηκώσει μόνος του τις αμαρτίες του κόσμου -είδες τι έπαθε, τον σταυρώσανε!

Γι' αυτό δες τα θετικά και προσπάθησε να το διασκεδάσεις κιόλας - η περιοχή κάτι καλό θα έχει: τσίπουρο, ψάρια, αγνάντιο, καλούς παραμυθάδες κλπ.

20/11/05 10:30 μ.μ.  
Blogger kouk

Δεν φτάνει που η η εβραιοχριστιανική παράδοση φόρτωσε τον κόσμο με τις "αμαρτίες" θέλησε μετά να το παίξει "holier than thou" και να τον απαλάξει από αυτές. Μπορεί να διαφωνώ στην αιτιολογία σου Πάνο, αλλά συμφωνώ όμως στο συμπέρασμα σου: είναι καλό να μην γίνεται κανείς "καλοθελητής". Αντιθέτως πρέπει να τιμάει και να απολαμβάνει όλα όσα έχουν να προσφέρουν ένας τόπος και οι άνθρωποι του. Διαφορετικά μειώνει τα "καλά" και αδικεί αυτά που φαίνονται ως "κακά".

23/11/05 2:44 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Backlinks

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home