Παραλήρημα

Δευτέρα, Αυγούστου 01, 2005

Ρετροσπεκτίβα: Παγωτά

Χθες μετά από πολύ καιρό έφαγα ένα παγωτό που με εντυπωσίασε.

Προφανώς κ κάθε φορά που τρώω παγωτό το απολαμβάνω, αλλά το θέμα μας δεν είναι εκεί. Είναι στο να σε κάνει να νοιώθεις σαν παιδάκι που το πρωτοδοκιμάζει, να αγωνιάς για την πρώτη δαγκωνιά κ μετά από αυτήν να έρχονται αβίαστα οι επόμενες κ η απόλαυση να αυξάνεται. Στο τέλος μένει πάντα μία ακατανίκητη δίψα για νερό κ μία μικρή τύψη για τις θερμίδες.

Τα τελευταία χρόνια έχουν αλλάξει κ τα γούστα μου στα παγωτά σε σχέση με παλιότερα. Από τα βιομηχανοποιημένα παγωτά προτιμώ πλέον αυτά τα θανατερά ξυλάκια τύπου Magic που έχουν διπλή κ τρίδιπλη κρούστα κ από κάτω 15 στρώσεις!

Τέτοιο ήταν φίλες κ φίλοι το παγωτό που με συγκλόνισε χθες. Ητανε Status cream & cookies με λαχταριστή κρούστα σοκολάτας γάλακτος με ξηρούς καρπούς αλλά κ μπισκότο βανίλια κ σοκολάτα εξωτερικά κ από μέσα παγωτό cream & cookies όπου υπάρχει περισσότερο μία essence μπισκοτίλας παρά το ίδιο το μπισκότο, περισσότερο νοιώθει κανείς τα σιρόπια σοκολάτας που περιτριτυρίζουν αυτή τη λαχταριστή βανίλια. Yummy!!!

Ακούστε την πρώτη μου παιδική ανάμνηση σε παγωτό. Όταν ήμανε 2.5 εγώ κ 0.5 η αδερφή μου πήγαμε διακοπές τον Αύγουστο σε κάποια κατασκήνωση στο Σούνιο με τους γονείς μας. Κάθε μέρα ανελιπώς εκεί προς το απογευματάκι με πήγαινε ο μπαμπάς μου κ έτρωγα ξυλάκι βανίλια (τα παγωτά ήταν απλουστευμένα ως τεχνολογία τότε) που το περιτύλιγμά του ήταν ροζ χάρτινο κ έδειχνε κεφαλάκια από αγοράκια κ κοριτσάκια άσπρα κ ζωγραφισμένα με παιδικό τρόπο. Δε θυμάμαι τι μάρκα ήταν αυτό το παγωτό κ ειλικρινά αν κάποιος θυμάται ας με διαφωτίσει σας παρακαλώ. Θυμάμαι όμως ότι κ τα υπόλοιπα παγωτά αυτής της μάρκας είχαν παρόμοια συσκευασία με τα κεφαλάκια από τα αγοράκια κ τα κοριτσάκια σε χαρτί δίπλα δίπλα. Μόνο το χρώμα του χαρτιού άλλαζε.

Όταν λίγο ξεπετάχτηκα ήμανε φαν της ΕΒΓΑ. Όλα μ’αρέσανε.

Ως πιτσιρίκι έτρωγα φανατικά από ξυλάκια:

  • Μπραζιλιάνο (θυμάμαι κ την τιμή στην πρώτη δημοτικού έκανε 40 δραχμές, ενδεικτικά αναφέρω ότι η τυρόπιτα στο σκολείο μου έκανε 25 δραχμές) επκάλυψη σοκολάτα εξω-βανίλια μέσα
  • Τρελή Πατούσα (best seller) φραουλίτσα σε σχήμα πατούσας με τις άκρες των δαχτύλων να έχουν σοκολάτα
  • Bruno –ξυλάκι βανίλια σοκολάτα γάλακτος χωρίς καμία επικάλυψη αλλά σε σχήμα τάο-τάο που παρέπεμπε στο γνωστό λατρεμένο καρτούν ήρωα.
  • Άλλο λατρεμένο ξυλάκι ήταν ένα με γεύση μπανάνα, σχήμα μπανάνα κ σοκολατένιες λεπτομέρειες τύπου πατούσα που δυστυχώς έχω ξεχάσει το όνομά του.

Από κυπελλάκια της ΕΒΓΑ πάντοτε έτρωγα:

  • Σικάγο με σοκολάτα, ξηρούς καρπούς κ σιρόπι, κατάλληλο για πωρωμένους σοκολατο-φαν
  • Μανχάτταν με σοκολάτα κ μικρά κομματάκια σοκολάτας, για σοκολατο-φαν κ αυτό αλλά όχι απαραιτήτως πωρωμένους
  • Lucky Cup μην κάνετε πως δεν το θυμάστε αυτό γιατί απλά δε θα σας πιστέψω! Ήταν αυτό με τα δωράκια που τα έβγαζες από τον πάτο κ μετά παίζει κ να το πέταγες το παγωτό...
  • Καιμάκι με σιρόπι βύσσινο όπως λέει κ το όνομά του (υπάρχει το ίδιο κ σε οικογενειακή συσκευασία)
  • Τέλος μου άρεσε άλλο ένα κυπελλάκι που δε θυμάμαι πως το λέγανε αλλά ήτανε βανίλια με σιρόπι φράουλα κ σιρόπι σοκολάτα όπου τα σιρόπια σχηματίζανε μία κάθετη σπείρα μέσα στο παγωτό. Το κυπελλάκι ήταν διαφανές πλαστικό αντί για χάρτινο όπως όλα τα υπόλοιπα κ ελαφρώς στενόμακρο.

Τέλος από πυραύλους (σε φάση ακατανίκητης όρεξης) έτρωγα:

  • Number 1 με κρέμα κ σοκολάτα κ ξηρούς καρπούς
  • Shock που στη διαφήμιση ήτανε λέει μία γκόμινα που φόραγε μια ολόσωμη βινύλ φόρμα κ άνοιγε το φερμουάρ αποκαλύπτοντας το μπούστο της κ άρα... ΣΟΚ!
  • Knock Out που στη διαφήμιση ήτανε μία ιδρωμένη γκόμινα με μαγιό που φόραγε γάντια του μποξ κ βάραγε ένα σάκο κ στο τέλος έδειχνε ένα τύπο που τονε βάρεσε η γκόμενα κ έπεσε νοκ-άουτ!!!

Λοιπές παιδικές αναμνήσεις με παγωτά


[Στο Ζωολογικό Κήπο]

Μια φορά οι γονέις μας πήγανε στο ζωολογικό κήπο στη Νέα Φιλαδέλφεια εγώ πες 6, η αδερφή μου 4 κ παίρναμε όπως παντα για να μη υπάρχουν ζήλιες το ίδιο παγωτό χύμα, πύραυλο, βανίλια-φράουλα (η φράουλα επειδη ήμασταν κοριτσάκια κ όπως κάθε κοριτσάκι που σέβεται τον εαυτό του πρέπει σε παιδική ηλικία να περάσει τη φάση του όλα-ΜΑ ΟΛΑ τα παίρνω σε ροζ).

Με το παγωτό ανά χείρας περιεργαζόμαστε τα ζωντανά στα κλουβιά τους (φαντάζομαι πως κ το αντίθετο θα μπορούσε να συνέβαινε) μέχρι που πετυχαίνουμε κάτι μυρηκαστικά θηλαστικά κάτι μεταξύ κατσίκας κ κοντής καμήλας (συγνώμη, μήπως υπάρχει κάποιο ζωντανό ονόματι λάμα που η περιγραφή του να ταιριάζει;) μέχρι που αποσπά την προσοχή μας για λίγα δευτερόλεπτα ένα τέτοιο ζωντανό στο βάθος του κλουβιού. Στο μεσοδιάστημα ένα άλλο όμοιο ζωντανό-μούργος γράπωσε την ευκαιρία κ χωρίς να το πάρω χαμπάρι έγλειφε το παγωτό μου. Όταν το αντιλήφθηκα έβγαλα μία τσιρίδα έκπληξης που τρόμαξε την αδερφή μου με αποτέλεσμα να ρίξει όλο της το παγωτό στο μάτι της!!! Μετά όπως καταλαβαίνατε απλώς κλαίγαμε κ οι 2!!!


[Στο γυρισμό από το εξοχικό]

Τον ίδιο καιρό κ επί 10 συναπτά έτη οι γονείς έχτιζαν ένα εξοχικό στα Μεσόγεια που έμελλε να γίνει τελικά η μόνιμη κατοικία μας λίγα χρόνια αργότερα κ με ελάχιστες τροποποιήσεις. Κάθε Σ-Κ λοιπόν πηγαίναμε εκδρομούλα στο εξοχικό όπου με την αδερφή μου αλητεύαμε με τα υπόλοιπα παιδάκια της γειτονιάς πάιζοντας νυχθημερόν (κ δοκιμάζοντας όλα τα παγωτά της ΕΒΓΑ) κ κάθε Κυριακή απόγευμα επιστρέφαμε με το οικογενειακό κατσαριδάκι στο κανονικό μας σπίτι στην Αθήνα. Η επιστροφή αυτή που συνήθως ήταν πολυτάραχη διαρκούσε κατά κανόνα 1 με 1,5 ώρα καθώς η Μεσογείων τότε δεν είχε πολλές λωρίδες κυκλοφορίας κ είχε επιστροφή εκδρομέων κ μποτιλιάρισμα.

Για να γίνει λίγο πιο ενδιαφέρουσα η διαδρομή κάθε φορά κάναμε στάση στον ίδιο φούρνο για ψωμί κ παγωτό χωνάκι χύμα βανίλια-φράουλα. Ξαναμπαίναμε λοιπόν στο αυτοκίνητο να συνεχίσουμε τη διαδρομή μας προς την Αθήνα κ φυσικά με την αδερφή μου ρίχναμε ένα καβγαδάκι έτσι για να περνάει κ η ώρα. Εγώ ως μεγαλύτερη αδελφή που υπερίσχυα σε μέγεθος κ έτρωγα πιο γρήγορα το παγωτό μου (κ κατά κανόνα όφειλα να τις τρώω από τη μικρή -που ήταν σκατόπαιδο- κ καλά για να μην τη σακατέψω) η οποία μου έσπαγε τον π%^&* στο τέλος του καβγά λέγοντας «παρτο το παγωτό μου δεν το θέλω», εγώ φυσικά το έπαιρνα κ αυτή η άτιμη είχε βάλει counter, τα μέτραγε κάθε βδομάδα κ φυσικά χάκεβε τον counter κατά βούληση κ μου την είχε φυλαγμένη κ φτάνοντας στο σπίτι μας μου έλεγε «κ να ξέρεις, τώρα μου χρωστάς x παγωτά»...κ εγώ συγχυζόμανε...

Τον καιρό εκείνο τα παγωτά υπήρχαν μόνο το καλοκαίρι κ όχι το χειμώνα με αποτέλεσμα αναγκαστικά ο counter να κάνει κάθε χρόνο reset to zero κατά τη νεκρή περίοδο. Το γεγονός αυτό δημιουργούσε ένα είδος ανταγωνισμού μεταξύ μας κάθε άνοιξη που άνθιζαν... τα παγωτα σε φάση «εσύ πόσα παγωτά έχεις φάει;» ή σε φάση «εγώ το πρώτο μου παγωτό το έφαγα την 25η Μαρτίου, εσυ;». Πλέον κ με τα παγωτά να κυκλοφορούν ελεύθερα όλο το χρόνο αυτός ο ανταγωνισμός έχει πια εξαλειφθεί!!!



[Στην παγωτομηχανή]

Τέλος θέλω να καταθέσω την παιδική φαντασιώση της αδελφής μου που ήταν να της φτιάξουν ένα κρεβατάκι κάτω από μία μηχανή παγωτού ώστε να είναι διαρκώς ξαπλωμένη κ να τραβάει με τα χεράκια της κ τους 2 μοχλούς ώστε να βγαίνει ανάμικτο smoothie κρέμα-σοκολάτα κ να το τρώει για πάντα...

Από τότε βέβαια η μόδα στα παγωτά άλλαξε –ίσως βέβαια να αλλάξαμε λιγάκι κ εμείς. Αλλες είναι οι μάρκες παγωτών που τώρα είναι της μόδας να τρως κ φυσικά υπάρχουν τότσες κ τότσες παγωτο-λιχουδιές που τότε δεν υπήρχαν.

Από το γυμνάσια κ μετά που έγιναν της μόδας τα Algida κ βγήκε αυτό το Cornetto καρδιά από κρέμα όλα πια τα κοριτσάκια στραφήκαμε σε αυτο.

Για τα αγοράκια πάλι δεν ξέρω, μπορεί κ να παραμείνατε στο Lucky Cup μέχρι τα 20!!!

Σε πιο σύγχρονη φάση βγήκαν αυτά τα κολασμένα Νιρβάνα (που μετά τη γκραντζ περίοδο όλοι μας οφείλαμε να τρώμε για λόγους αρχής) κ στη συνέχεια τα Haagen-Dazs που σήμαναν την ολοκληρωτική μου καταστροφή...


Τέλος ως σημείο των καιρών πρέπει να αναφέρω πως το χύμα παγωτό έχει βελτιωθεί σημαντικά σε σχέση με τα παιδικά μου χρόνια κ στην ποιότητα των γεύσεων αλλά κ στην ποσότητα κ την ποικιλία τους. Πάντως για να πούμε κ του στραβού το δίκιο μόνο ως ενήλικας πραγματικά έχεις τη διάθεση να πειραματιστείς με διαφορετικές γεύσεις παγωτού κ μάλιστα με περίπλοκες κ προωτότυπες. Τα παιδάκια όσο κ αν απολαμβάνουν τα παγωτά ειναι κάπως κολληματίες με τις προτιμήσεις τους. Για παράδειγμα, εγώ ως ανήλικο υπήρχαν καλοκαίρια ολόκληρα που για κάποιο λόγο θα μπορούσα να έχω αποφασίσει να τρώω ένα κ μοναδικό παγωτό, πάντα το ίδιο. Επίσης δεν υπήρχε περίπτωση να πεισθώ να φάω πχ παγωτό παρφέ ή κάτι άλλο που θεωρούσα ενήλικο κ περίπλοκο ως γεύση.

Εσείς ποιες παιδικές αναμνήσεις με παγωτά έχετε να καταθέσετε στη ρετροσπεκτίβα μας; Ποιες είναι οι δικές σας παγωτο-προτιμήσεις κ πως αυτές αλλάζουν με το πέρασμα του χρόνου;


9 Comments:

Blogger isobel

θέλετε μήπως να αποκαλύψω ποιο είναι το αγαπημένο παγωτό του kouk?

Φίλες κ φίλοι του blog, η μεγάλη ώρα που όλοι περιμένατε έφτασε, το αγαπημένο του παγωτό έιναι το...
ΣΥΚΟ

άκουσον, άκουσον...

1/8/05 2:52 μ.μ.  
Blogger Fu Manchu

Αγαπητή μου Isobell, το μπανανοπαγωτό ονομαζόταν βέβαια TONGO (συγκινήθηκα), όσο για το παγωτό με τις περιδινήσεις και τα σχετικά έχω την αίσθηση οτι λεγόταν ΚΟΚΤΕΗΛ.
Οι μάρκες των παγωτών που τρώγαμε μικροί με τα ζωγραφιστά κεφαλάκια κ.λ.π. είναι τόσο άγνωστα που μπροστά τους η ΚΡΙ-ΚΡΙ είναι πολυεθνική.
Πολλά παγωτά πολλές αναμνήσεις isobell αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως όποιος έφερνε σπίτι παγωτό παρφέ κρέμα με αυτά τα αηδιαστικά κομματάκια φωντανοφρούτων έμπαινε στη ΜΑΥΡΗ ΛΙΣΤΑ (δεν συζητώ να έφερνε και σοκολάτα υγείας....).
Τοπ ανάμνηση παγωτοιστορίας Κυριακές Ζάππειο Παγωτό Αγνώστου Ταυτότητας απο Πλανώδιο Παγωτατζή με καροτσάκι.

Βρε kouk ΣΥΚΟ???? ΗΜΑΡΤΟΝ!!!!!!

1/8/05 4:02 μ.μ.  
Blogger kouk

Υπερβολές και ψέμματα. Μία φορά δοκίμασα παγωτό σύκο και μου άρεσε, δεν λέω. Όμως αυτό δεν ισοδυναμεί με τον ισχυρισμό ότι είναι και η αγαπημένη μου γεύση παγωτού! Από καθαρά στατιστική άποψη η αγαπημένη μου γεύση είναι το φυστίκι. Όμως γενικά δεν έχω κάποια πάγια θέση... μου αρέσουν και τα σορμπέτ π.χ.

Πάντως το σύκο ήταν αρκετά ενδιαφέρον μπορώ να πω και αν το έβρισκα θα το ξαναδοκίμαζα.

1/8/05 7:06 μ.μ.  
Blogger loretta

isobel. Μιλάμε για πραγματικό παγωτο-παραλήρημα. Δε μπορώ παρά να προσθέσω τα παρακάτω:
1. Εμένα με άρεζε ένα ξυλάκι της ΔΕΛΤΑ που λεγόταν okey και νομίζω το έγραφε και έτσι απέξω, σε κόκκινο περιτύλιγμα. Απ'εξω είχε επικάλυψη σοκολάτας με κομματάκια φουντουκιού ή κάποιου άλλου ξηρού καρπού. Μέσα παγωτό σοκολάτα και στο κέντρο (εδώ έρχεται το καλό), ένα σκληρό κομμάτι σοκολάτας, φανταστείτε κάτι σαν lacta σε σχήμα παγωτού. ΚΟΛΑΣΗ. Η αδερφή μου φυσικά ξερνούσε με αυτή την υπερπληθώρα σοκολάτας αλλά εγώ καραγούσταρα και το έπαιρνα πάντα Πέμπτη που πήγαινα στο περίπτερο να πάρω Κατερίνα (και Μανίνα αν και ήταν μούφα, μόνο οι αφίσες έλεγαν). Μετά απολάμβανα ανάγνωση και παγωτάκι ταυτόχρονα.
Επίσης με άρεζε και η πατούσα και το Σικάγο.
2. Το Status cookies που περιγράφεις είναι όντως γαμώ.
3. Η αδερφή σου είναι τρελή ανωμαλάρα αν είχε τέτοιες φαντασιώσεις. Πάντα τη μισούσα όταν έλεγε «έχω μια λιγουρίτσα» και τσάκισε 3 derby και 2 ιον αμυγδάλου στην καθισιά της, ΒΡΑΔΙΑΤΙΚΑ και φυσικά χωρίς να της κάτσει ούτε ένα γραμμάριο στο γοφό. Φτου σου μωρή, καλά να πάθεις που σου μπήκε το παγωτό στο μάτι.
4. Εννοείται πως κι εγώ μετρούσα τα παγωτά και πως το πρώτο το έτρωγα 25η Μαρτίου μετά την παρέλαση. Φέτος μετράω μόνο τα μπάνια και σήμερα έκανα το 30ο. Φάτε τα κακά μου.
5. Τα χύμα παγωτά όντως έχουν βελτιωθεί πολύ και πέρα από Δωδώνη και τέτοια τα καλύτερα τα είχε η ΠΙΑΤΣΑ στην Ξάνθη οπού τα τσακίζαμε με την αδερφή της isobel (φυσικά εμένα μου κάθονταν και εκείνης όχι). Το πιο κολασμένο ήταν το τιραμισού και μάλιστα εάν πετύχαινες και αυτό το ζουμερό κεκάκι που είχε μέσα… (θα κλάψω). Επίσης από sorbet είχα φάει πεπόνι και μου άρεσε πολύ. Αυτό που πάντα ήθελα να δοκιμάσω και ποτέ δεν το έκανα ήταν ένα παγωτό ονόματι Χάρι Πότερ το οποίο ήταν μωβ με τρούφα σε σχήμα αστερακίων κίτρινων. Πάρα πολύ με άρεζε να βλέπω αυτό το παγωτάκι και ίσως κάποια στιγμή το δοκιμάσω γιατί τα ίδια χύμα παγωτά έχει και σε ένα μαγαζί στου Ψυρρή.
Αυτά προς το παρόν και θα επανέλθω με post για να σας περιγράψω μια τραυματική εμπειρία της παιδικής μου ηλικίας που σχετίζεται με παγωτά. Μόνο να μη με κοροϊδέψετε γιατί δεν το έχω πει ποτέ σε κανέναν και θα το δω σαν ψυχοθεραπεία, γιατί σίγουρα είναι ένα από τα Top5 θλιβερά γεγονότα που μου συνέβησαν όσο ήμουν παιδί.

1/8/05 9:44 μ.μ.  
Blogger isobel

loretta μπράβο σου,
το ξερα ότι θα χες κ συ εντρυφύσει στο θέμα "παγωτά"

φυσικά κ να μοιραστείς μαζί μας την εμπειρία σου
μπορείς να νοιώθεις άλλωστε απολύτως ασφαλής κοντά μου καθώς αν κάποιος πα να κάνει μαλ$%%& κ να σε κοροιδέψει ως καλός admin απλά θα λογοκρίνω το comment.... ;-)
οπόταν ούτε γάτα ούτε ζημιά

όσο για κείνο το γνωστό μαγαζί στου Ψυρρή έχει όντως φοβερό παγωτό (πώς μου ξέφυγε στο post;) κ το συστήνω ανεπιφύλακτα

σας αφήνω τώρα κ πα να τσακίσω μία τούρτα παγωτο βανίλια-σοκολάτα με κάτι κηρά καρπά που παίζει ζγκατάψυξ!!!

1/8/05 10:51 μ.μ.  
Blogger noheathen

εγώ από τότε που με θυμάμαι έτρωγα εκείνο τον πύραυλο Magic με τα κομματάκια σοκολάτα. Τα τελευταία δυο-τρία χρόνια όμως τα έχω κόψει τα παγωτά. Μόνο αν με κεράσουν τρώω *τσίπης*

2/8/05 2:08 π.μ.  
Blogger l'esprit de l'escalier

Εμένα τώρα μου θύμισες μια φορά που ήμουνα μικρή και πήγα να πάρω παγωτό από το ψυγείο μιας ταβέρνας στη θάλασσα (είχαμε πάει σ' εκείνη την παραλία εκδρομή με το δημοτικό). Την ώρα που πήγα να πάρω το αγαπημένο μου Σικάγο, ο ταβερνιάρης έριχνε στο ψυγείο μια καινούρια παρτίδα παγωτά, ανάκατα πάνω από τα παλιά. Εγώ λοιπόν περίμενα να κάνει τη δουλειά του (με μια ανησυχία για το ότι τα Σικάγο που είχα δει ότι υπήρχαν στο ψυγείο καταπλακώνονταν από άσχετα κυπελλάκια) και μετά ζήτησα ένα Σικάγο. Ο παπάρας όμως είχε ρίξει από πάνω τα Μανχάταν και μου δίνει ένα Μανχάταν. Εμένα το Μανχάταν δε μου άρεσε, γιατί είχε μέσα του διάσπαρτα σταγονίδια στερεοποιημένης σοκολάτας. "Όχι Μανχάταν, Σικάγο θέλω" του λέω. "Αυτό έχουμε, δεν έχει άλλο" μου λέει απότομα. Κι εγώ το θύμα, αντί να πατήσω την γκρίνια σαν κακομαθημένο παιδάκι, πλήρωσα το Μανχάταν και το πήρα, ενώ ήξερα ότι ο μαλάκας απλώς βαριόταν να ψάξει στον πάτο του ψυγείου. Άει στο διάολο. Τέτοιες υποχωρήσεις κάνω ακόμα και σήμερα. Αλλά επιμένω: αυτός ήταν ο μαλάκας, δε θέλω καμιά εξυπνάδα, έτσι;

Επίσης (1), αν πάτε Χίο, να φάτε οπωσδήποτε τοπικό παγωτό "Κρόνος", βανίλια, σοκολάτα, πραλίνα, το μαγαζί είναι στην αγορά της πόλης.

4/8/05 3:58 π.μ.  
Blogger isobel

μα φυσικά κ ΑΥΤΟΣ ήταν ο μαλακας λεσπριτία...θέλει κ ερώτημα;

αυτοί οι παγωτατζήδες πότσο brutal άτομα ρε παιδί μου...
δεν καταλαβαίνεις κύριος πως εμπορευόμενος παιδικές λιχουδιές όπως τα παγωτα, τα τυρογαριδάκια κλπ σνακς επειτελείς κοινωνικό έργο;
εχεις ΕΥΘΥΝΗ κύριος για τυχόν τραύματα σε παιδικές ψυχούλες!!!

τι ανθρώπους βγάζουν στην κοινωνία ρε παιδί μου αυτοί οι ανθρώποι...

να τον βρούμε λοιπόν τον πού#$%
να του κάνουμε τρομοκρατικό χτύπημα στο περίπτερο ή το ψιλικοκό του
κ να μη σου πω πως θα φτιάξουμε κ μανιφέστο κ θα το στείλουμε στα σκολεία να ενημερώσουμε τους μικρούς μαθητές να μας ακολουθήσουν...

φαντάζεσαι τώρα κύμα με τυφλά χτυπήματα καμικάζι με πιτσιρίκια-μάρτυρες ζωσμένα με... σκορδάκια κ μπουγελόφατσες σε περίπτερα;
αυτά είναι...

4/8/05 11:36 π.μ.  
Blogger loretta

Ετοιμάζομαι να γράψω την πονεμένη μου παγωτο-ιστορία και να την ποστάρω. Κανονίστε...
Λεσπριτία σε νιώθω...

4/8/05 1:16 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Backlinks

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home